Budynek dawnej leśniczówki w Garbatce-Letnisku
Budynek dawnej leśniczówki z 1926 r. przy ul. Krasickiego w Garbatce-Letnisku Nr rej. MWKZ A-1008 z dn. 11.02.2011 r.
Decyzję o budowie budynku dla nadleśnictwa podjęto w 1921 r. Projekt budynku wykonał inżynier architekt Antoni Boretti związany z Lasami Państwowymi. Realizację projektu zlecono bliżej nieokreślonej grupie górali z okolic Zakopanego. Według właścicieli obiektu górale przywieźli do Garbatki część gotowych elementów budynku. Prace przygotowawcze oraz montażowe wykonano w latach 1922-1923. Prace przy wystroju wnętrz zakończono w 1926 r. Wybudowany w 1926 r. obiekt był siedzibą nadleśnictwa i mieszkaniem nadleśniczego do końca 1972 r. Po przeniesieniu siedziby nadleśnictwa do Zwolenia (miodne) budynek użytkowany był jako mieszkania pracownicze. W 2005 r. został sprzedany byłym pracownikom Lasów Państwowych. Budynek dawnej leśniczówki jest w stylu „zakopiańskim”.
Zabytek położony jest w południowej części Garbatki-Letnisko, przy ul. Krasickiego, na zboczu lokalnego wzniesienia, otoczony jest lasem. Na działce, na której znajduje się również zabudowania gospodarcze, stodoła, stajnia oraz dekoracyjna studnia.
Budynek wykonany z drewna, konstrukcji zrębowej, z zewnątrz oszalowany. Stoi na podmurówce z kamieni polnych. Podłogi drewniane, deskowe na legarach lub na belkach stropowych. Stropy drewniane belkowe z tynkowaną podbitką, górny strop docieplony polepą. Więźba dachowa drewniana, krokwiowo-stolcowa. Dach kryty eternitem kostkowym, płaskim. Stolarka okienna drzwiowa drewniana. Okna skrzynkowe typu francuskiego, dwuskrzydłowe z nadślemieniem. Skrzydła dwupolowe. Drzwi zewnętrzne płycinowe, dwuskrzydłowe z nadświetlem. Drzwi wewnętrzne dwuskrzydłowe z nadświetlem oraz jednoskrzydłowe, płycinowe. Otwory okienne i drzwiowe w dekoracyjnych deskowych opaskach. Schody wewnętrzne drewniane, jednobiegowe drwa zabiegowe z drewnianymi, tralkowymi poręczami. Schody zewnętrzne betonowe, wylewane. Kominy ceglane, słupowe, w ścianach. kaflowe kuchnie i piece grzewcze. Taras frontowy betonowy, wylewany, poprzedzony jednobiegowymi schodami.
O charakterze tego zabytku, wpisującego się w „Szlak Garbackich Willi”, stanowi jej zewnętrzny wygląd. Według karty ewidencyjnej zabytku sporządzonej w 2009 r. przez mgr inż. arch. Iwonę Plichtę-Wiśniewską: elewacje są poziomo oszalowane, malowane olejno na ugrowo, nad podwalinami są deski kapnikowe. Szerokie okapy wsparte są na dekoracyjnie kształtowanych końcówkach krokwi dachowych. Naroża pionowo odeskowane. Otwory okienne w szerokich deskowych opaskach, malowanych na biało. Nadokienne skrzydła ram okiennych i drzwiowych nabijane drewnianymi ćwiekami. Przyczółki i szczyty dachów dekoracyjnie szalowane — pionowe deski szalunków listwowane, pod okapami wzbogacone arkadami i „promienistymi słońcami”. Elewacja frontowa południowa — sześcioosiowa. Na osiach narożnych okna trójskrzydłowe z nadślemieniem. Na osi korpusu drzwi dwuskrzydłowe flankowane oknami. Nadświetle drzwi z arkadowym podziałem. Na pozostałych osiach okna dwuskrzydłowe. Wystawka frontowa z czterema jednoskrzydłowymi oknami ujętymi wspólnym deskowym okładem. Okna półkoliście zamknięte, środkowe w formie biforium. W skrzydłach nadślemiennych gwiaździsty układ szprosów.
Elewacja północna korpusu — pięcioosiowa. Między skrzydłem a korpusem głęboki uskok z drzwiami na osi. Na osiach korpusu dwa skrzydłowe okna zachodnie, drzwi oraz trójskrzydłowe okno wschodnie nad drzwiami, w prostokątnej ramie snycerska „wić” ostu w antytetycznym układzie ujmująca po bokach kwiat szarotki. Kondygnacja dolna wystawki ośmioosiowa, z półkoliście zamkniętymi oknami, we wspólnym deskowym obramieniu. Układ okien środkowych biforyjny, skrajny tryforyjny. Kondygnacja górna wystawki z ośmioma półkoliście zamkniętymi oknami, połączonymi ze sobą, osłoniętymi wydatnym daszkiem okapowym. Elewacja północna skrzydła bez podziałów. Elewacja zachodnia — pięcioosiowa z regularnym układem osi. Na osiach otwory okienne. Nadślemienne skrzydła górnych okien ryzalitu z arkadowym podziałem. Przyczółek dachu ryzalitu opracowany jak pozostałe, frontowe. Elewacja wschodnia — czteroosiowa. W środkowym załomie otwór drzwiowy. Na pozostałych osiach trójskrzydłowe okno, drzwi oraz okienko komory. Przyczółek dachu opracowany jak górna kondygnacja szczytu północnego.
Budynek ma 481 m2 powierzchni użytkowej i około 2687 m3 kubatury. Własność w rękach prywatnych.
